Jedną z form nabycia nieruchomości jest zasiedzenie, które następuje z mocy prawa. Postanowienie sądu w tym zakresie ma de facto charakter potwierdzenia stanu rzeczy. Przed wszczęciem takiego postępowania należy jednak
  Zgodnie z uzasadnieniem do ustawy z dnia 7 maja 2010r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. 2021, poz. 777 tj.) podstawowym jej celem jest zapewnienie rozwoju dostępu
Jakie są wymagania formalne odwołania od decyzji? Termin Podstawową kwestią, której trzeba dopilnować przy wnoszeniu odwołania jest zachowanie terminu. Termin na wniesienie odwołania wynosi 14 dni od daty otrzymania decyzji.

Przeczytaj również:

 

Jedną z form nabycia nieruchomości jest zasiedzenie, które następuje z mocy prawa. Postanowienie sądu w tym zakresie ma de facto charakter potwierdzenia stanu rzeczy. Przed wszczęciem takiego postępowania należy jednak pamiętać o kilku ważnych kwestiach, które mogą mieć wpływ na końcowe rozstrzygnięcie w sprawie.

 

Zgodnie z obowiązującym obecnie art. 172 Kodeksu cywilnego posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu, jako posiadacz samoistny, chyba, że uzyskał posiadanie w złej wierze, wtedy następuję to po upływie lat trzydziestu. Do wyżej wskazanego okresu posiadania w sytuacji, gdy w trakcie biegu zasiedzenia nastąpiło przeniesienie posiadania, obecny posiadacz może doliczyć do czasu, przez który sam posiada, czas posiadania swego poprzednika. Jeżeli jednak poprzedni posiadacz uzyskał posiadanie nieruchomości w złej wierze, czas jego posiadania może być doliczony tylko wtedy, gdy łącznie z czasem posiadania obecnego posiadacza wynosi przynajmniej lat trzydzieści. Regulację stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy obecny posiadacz jest spadkobiercą poprzedniego posiadacza.

 

 

Czym zatem jest dobra wiara?

Z dobrą wiarą mamy do czynienie, kiedy posiadacz jest w przekonaniu w sposób usprawiedliwiony, dla danych okoliczności, iż przysługuje mu prawo do władania daną rzeczą. Pogląd ten został ugruntowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego na przestrzeni lat (post. SN z 7.5.1971 r., I CR 302/71; wyr. SN z 25.6.1968 r.,
III CRN 159/68, post. SN z 5.7.2012 r., IV CSK 606/11). Istnienie dobrej lub złej wiary ma znaczenia dla okresu z upływem którego posiadacz nabywa nieruchomość.

 

Ostatnim elementem, który winien być manifestowany przez posiadacza w dobrej czy też w złej wierze, przez cały okres tegoż posiadania, to jego charakter. Posiadanie winno być posiadaniem samoistnym, to jest posiadaniem danej rzeczy jak właściciel. Osoba taka powinna, zatem wykonywać faktyczne uprawnienia wpisujące się w prawa własności, ponieważ o samoistnym charakterze posiadania decydują przede wszystkim okoliczności faktyczne o charakterze zewnętrznym, dlatego osoba taka winna to manifestować
np. zagospodarować teren nieruchomości lub wykonywać inne działania realizowane w taki sposób, w jaki realizowałby to właściciel danej rzeczy.

 

Odróżnić należy posiadanie samoistne od posiadania zależnego. Posiadanie takie jest posiadaniem nie jak właściciel, ale jako osoba, której przysługuje inne prawo lub uprawnienie, niezwiązane z prawem własności. W ramach takiego posiadania, które jest często mylone z wymaganym przepisami posiadaniem samoistnym, nie jest możliwe zasiedzenie.

 

autorem artykułu jest radca prawny Rafał Kornatowski, wspólnik Kancelarii Jasik Kornatowski Kancelaria radców prawnych s.c.

24 sierpnia 2021

Zasiedzenie nieruchomości

 

ul. Prochowa 42 lok. 30

04-388 Warszawa

 

radca prawny

Rafał Kornatowski

+48 502 999 866

 

radca prawny

Patrycja Jasik

+48 606 990 948